24 Απριλίου 1967 - «Τραγικός έρωτας στην Παιδόπολη»

^{(Κάντε κλίκ στην εικόνα για μεγέθυνση)}

Η ιστορία δεν καταγράφει μόνο πολιτικές, οικονομικές ή άλλες κοινωνικές στιγμές στο πέρασμα του χρόνου. Πολλές φορές μέσα από τα αρχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας προκύπτουν μικρές ή μεγάλες, θλιβερές ή ευχάριστες προσωπικές ιστορίες. Με μια τέτοια θα ασχοληθούμε στο κύριο άρθρο, για να αναδείξουμε με αυτό τον τρόπο ότι οι ανθρώπινες αδυναμίες και τα πάθη, οι έρωτες και το μίσος γεννήθηκαν μαζί με τον άνθρωπο και θα πεθάνουν μαζί με αυτόν, αν πάψει ποτέ να υπάρχει ανθρώπινο είδος. Απολαύστε λοιπόν μια «ροζ» ιστορία και προς Θεού μην μας πείτε κουτσομπόληδες, ήταν ένα σοβαρό θέμα που κατέληξε με την τιμωρία των δυο πρωταγωνιστών μας.


Απρίλιος του 1967. Πάνε λίγες ημέρες που οι άμοιροι στρατηγοί θεώρησαν με το μικρό τους μυαλό (;) ότι θα σώσουν την χώρα. Στην παιδόπολη του Αγίου Αλεξάνδρου στον Ζηρό, η κατάσταση δεν θυμίζει σε τίποτε την ηλεκτρισμένη πολιτική ατμόσφαιρα που επικρατεί στα αστικά κέντρα της χώρας, ακόμη και στην Φιλιππιάδα, λίγα χιλιόμετρα παραπέρα.

Σε ένα καταπληκτικό καταπράσινο τοπίο οι λιγοστοί εργαζόμενοι απολαμβάνουν τον μεσημεριανό ύπνο, μαζί με τα παιδιά. Βέβαια τα ορφανά ονειρεύονται άλλα πράγματα. Κυρίως πότε θα μεγαλώσουν για να ξεφύγουν από την κόλαση που ζούσαν. Και μην κρυβόμαστε όσο και να προσπαθούσαν κάποιοι εργαζόμενοι οι συνθήκες ήταν απαράδεκτες.

Στο θέμα μας όμως. Την ανοιξιάτικη ραστώνη διακόπτουν ξαφνικά οι φωνές της διευθύντριας του ιδρύματος. Ο λόγος; Κάποιος καλοθελητής – από τους αθλίους που κυκλοφορούν και σήμερα και θα κυκλοφορούν πάντα - αποφάσισε να καταδώσει ένα ζευγάρι που ερωτοτροπούσε.

Η καταγγελία συγκλονιστική, ικανή για να ταράξει τα νερά της συντηρητικής κοινωνίας της περιοχής: Εργαζόμενος εθεάθη να εξέρχεται από το δωμάτιο υπαλλήλου της παιδόπολης και μάλιστα χωρίς τα παπούτσια του. Δυστυχώς η κατάληξη των δυο άτυχων νέων που διαπομπεύτηκαν επειδή ο ένας αγαπούσε τον άλλο, ήταν η απόλυση. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των εγγράφων και οι δυο ισχυρίστηκαν ότι ο έρωτάς τους ήταν πλατωνικός. Όμως για τα δεδομένα της εποχής η πράξη ήταν ανήθικη.

Χαρακτηριστικό για τα ήθη της εποχής αλλά και τις συνήθειες είναι το σημείο όπου ο νεαρός εργαζόμενος – εραστής παραδέχεται το γεγονός και ζητά να γίνουν εξετάσεις ώστε να αποδειχθεί η παρθενιά της κοπέλας. Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι δεν το ζητά η ίδια η κοπέλα αλλά ο εραστής της. Και μόνο το γεγονός ότι θα υποβαλλόταν σε εξετάσεις φαντάζει σήμερα ανήκουστο. Κι όμως ήταν λογικό και δεδομένο τότε προκειμένου να σώσει κάποιος την τιμή και την υπόληψή του.

Να πούμε απλώς ότι για μας ο έρωτας σε όλες του τις μορφές είναι αυστηρώς προσωπικό και αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός. Κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρέμβει, να κρίνει ή να λασπώνει αυτό που νοιώθουν δυο άνθρωποι. Και από την άλλη και είναι το πιο σημαντικό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες οι ερωτευμένοι αναλαμβάνουν το κόστος των πράξεων τους και το αποτέλεσμα, αυτοί και μόνο αυτοί..

....Φανταστείτε πόσο πρέπει να πληγώθηκε και να διαπομπεύτηκε το θύμα της υπόθεσης δηλαδή η νεαρή κοπέλα που πριν από οποιαδήποτε απόφαση για απόλυση ζήτησε την κανονική της άδεια και υπέβαλε την παραίτησή της.

Για λόγους που αντιλαμβάνεστε έχουμε σβήσει τα ονόματα των πρωταγωνιστών της υπόθεσης.

Rick James (1948-2004)

Διαβάζοντας κανείς τον τίτλο του blog, καταλαβαίνει ότι πέρα από την αγαπημένη μας πόλη και την πολιτική, θα ασχολούμαστε και με την μουσική. Καιρός λοιπόν για το πρώτο post αυτού του είδους.

Αφορμή για το αφιέρωμα που διαβάζεται είναι ότι σαν σήμερα το 1948 γεννήθηκε ένας κορυφαίος μουσικός του funk, o Rick James. Απολαύστε λοιπόν την ιστορία του και βέβαια ψάξτε να ακούσετε τραγούδια του! Θυμάστε άραγε την μεγάλη του επιτυχία και στην Ελλάδα, Super Freak;

O Rick James γεννήθηκε την 01 φεβρουαρίου του 1948 στο Buffalo της Νέας Υόρκης. Το πραγματικό του όνομα ήταν James Ambrose Johnson jr. Σε μικρή ηλικία, στα 15 του αποφασίζει να καταταγεί στο ναυτικό. Πήγε στον Καναδά και εκεί στο Τορόντο έγινε μέλος για πρώτη φορά ενός μουσικού γκρούπ, τους Mynah Birds. Δεν θα πιστέψετε ποιοί απάρτιζαν το σχήμα αυτό. Ο γνωστός σε όλους μας ρόκερ Neil Young, ο Bruce Palmer (και οι δυο αργότερα μέλη των Buffalo Springfield) και ο Goldie Mc John, μετέπειτα μέλος των Steppenwolf.

Αλλάζει το όνομά του σε Rick James και στα μέσα της δεκαετίας του 60΄ υπογράφουν συμβόλαιο με την θρυλική Motown. Δυστυχώς εξαιτίας πολλών προβλημάτων ενώ ηχογραφούν κάποια τραγούδια δεν κυκλοφορούν ποτέ δίσκο. Εδώ να σημειώσουμε ότι το «μέσον» κυριαρχούσε και κυριαρχεί τότε και σήμερα, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Αμερική. Στην Motown λοιπόν υπέγραψαν επειδή ήταν ανιψιός του τρομερού Melvin Franklin των Temptations, οι οποίοι δούλευαν ήδη για την εταιρεία. Τέλος πάντων ο James μετακομίζει στο Detroit και τα υπόλοιπα μέλη στο Los Angeles.

Γίνεται όλο και καλύτερος στο μπάσο, ταξιδεύει μεταξύ Λονδίνου και Αμερικής και σχηματίζει ακόμη μία μπάντα, με τον τίτλο The Main Line. Το 1977 επιστρέφει οριστικά στις ΗΠΑ και δημιουργεί ένα ακόμη σχήμα, τους Stone City Band με τους οποίους πειραματίζετε στον ήχο που εξέλιξε, κάτι μεταξύ rock και funk.

Το 1978 κι ενώ γράφει τραγούδια για λογαριασμό άλλων καλλιτεχνών της Motown, ζητά από τον ιδιοκτήτη της, Berry Gordy να ηχογραφήσει ένα προσωπικό άλμπουμ. Έτσι κυκλοφορεί το «Come get it»(1978), από το οποίο γνωρίζουν επιτυχία τα τραγούδια, «You and i » και «Mary Jane», που ανεβαίνει μέχρι το Νο3 του μαύρου καταλόγου επιτυχιών. Επόμενο άλμπουμ το «Bustin out of L seven» (1979). Είναι η χρονιά που γίνεται γνωστός στο ευρύ κοινό και αρχίζει περιοδεία με ένα γυναικείο συγκρότημα που δημιούργησε ο ίδιος, τις Mary Jane Girls, και τον νεαρό τότε Prince.

Ακολουθεί το μέτριο άλμπουμ «Following Garden of Love» και αμέσως μετά το πολυπλατινένιο και υποψήφιο στα γκράμμυ για δίσκο της χρονιάς «Street Songs» (1981). Τα τραγούδια που ξεχώρισαν ήταν το νούμερο ένα «Give it to me baby» και το γνωστό σε όλους μας «Super freak».

Το 1982 βοηθά στην παραγωγή τους Temptations, τις δικές του Mary Jane Girls και την Teena Marie. Το 1982 κυκλοφορεί το άλμπουμ «Throwin down» που γίνεται χρυσό και τον Αύγουστο του 1983 ανεβαίνει για τρίτη φορά στο No1 των σίνγκλς με το τραγούδι Gold Blooded, από το ομόνυμο άλμπουμ, στο οποίο συμμετέχει και ο Smokey Robinson.

To 1985 βγαίνει στην αγορά το «Glow» και ξεχωρίζουν δυο τραγούδια, το ομόνυμο και το Can´t stop που ακούγεται στην ταινία « Ο μπάτσος του μπέβερλυ χίλς». Εν τωμεταξύ τα προβλήματα με τα ναρκωτικά και τον περίεργο χαρακτήρα του δεν έλεγαν να σταματήσουν όλα αυτά τα χρόνια. Μπαινοβγαίνει στις κλινικές αποτοξίνωσης και το 1986 δημιουργούνται μεγάλα προβλήματα με την Motown, με την οποία αρχίζει δικαστικός αγώνας. Σπάει το συμβόλαιό του και υπογράφει με την Reprise. Ο μάγος του Punk- Funk όπως τον ονομάζουν τα μέσα της εποχής ηχογραφεί το 1988 τον δίσκο «Wonderful», που περιέχει το νούμερο ένα σίνγκλ Loosey´s Rap , σε συνεργασία με την ράπερ Roxanne Shante.

Το 1990 ο ράπερ Mc Hammer γνωρίζει τρομερή επιτυχία με το U Can´t Touch This, τραγούδι που βασίζεται πάνω στον ρυθμό του Super Freak. Ο τρελός James του ζητά δικαιώματα που πλησιάζουν τα 40 εκατομμύρια δολάρια. Όπως υποστηρίζει στις συνεντέυξεις του, γ..... σαν κούνελος χιλιάδες νεαρές, αποφασίζει να σοβαρευτεί και παντρεύεται το 1997 την επί 11 χρόνια φίλη του, την χορεύτρια Tanya Hijazi, με την οποία αποκτούν ένα γιό.

Όλο αυτό το διάστημα συνεχίζουν τα προβλήματα με τα ναρκωτικά και την αστυνομία. Μπαινοβγαίνει στην φυλακή,το 1991 κατηγορείται για εμπόριο κοκαίνης ενώ το 1997 προσπαθεί να απομακρυνθεί από αυτά και να επιστρέψει στην μουσική.Ηχογραφεί το άλμπουμ «Urban Rapsody», το οποίο δεν γνωρίζει επιτυχία αλλά αποσπά καλές κριτικές. Συμμετέχουν οι Bobby Womack, Charly Wilson, Snoop Doggy Dog και πολλοί άλλοι.

Στις 6 Αυγούστου του 2004, στις 10 το πρωί τον βρίσκουν νεκρό στο σπίτι του κι όπως είπαν οι γιατροί πέθανε από φυσικά αίτια ή από καρδιακή προσβολή, κάτι που δύσκολα θα πιστέψουν όσοι ήξεραν τον θυελλώδη χαρακτήρα του και την αγάπη του για τα σκληρά ναρκωτικά.

Στο πάνθεον των αστέρων λοιπόν και ο Rick James. Ένας καλλιτέχνης που όσοι ασχολούνται με την μαύρη μουσική τον έχουν πολύ ψηλά στην εκτιμησή τους. Έτσι και μείς.

Θα ήθελα πάντως όσοι διαβάσετε το άρθρο και ενδιαφέρεστε να μην μείνετε εκεί αλλά να το σχολιάσετε... Άντε τώρα καλή ακρόαση Super Freaks!!!!!

Ονομαστική κατάστασις εμφαίνουσα τους εν τω δήμω Φιλιππιάδος υπηρετούντας μονίμους υπαλλήλους

Σωτήριον έτος 1959. Δήμαρχος Φιλιππίαδας είναι ο Κωνσταντίνος Ζαραβέλας. Δύσκολα χρόνια, με φτώχια για τους κατοίκους του μικρού δήμου μας. Τα περισσότερα σπίτια είναι φτιαγμένα από άχυρα και λάσπη.

Σε όλη την Ελλάδα και κυρίως στην Ήπειρο προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους από τον πόλεμο και από τον σπαρακτικό εμφύλιο που χώρισε οικογένειες και έφερε την Ελλάδα χρόνια πίσω.

Οι μεγάλες δυνάμεις εξυπηρετούν με δάνεια που τρέχουν με τεράστια επιτόκια και εφιαλτικούς όρους για την ταλαίπωρη πατρίδα μας. Η φτωχή Φιλιππιάδα προσπαθεί και κείνη να σταθεί στα πόδια της. Είναι η εποχή της ξενιτιάς, καθώς στην περιοχή δεν υπάρχει βιομηχανία, δεν υπάρχει δουλειά. Όλες οι οικογένειες ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τα χωράφια. Ελάχιστοι διαθέτουν την γνώση και την αστική συνείδηση.

Παρόλα αυτά, η Φιλιππιάδα δημιουργεί σιγά -σιγά μια οργανωμένη κοινωνία, αφομοιώθηκαν μέσα σε λίγα χρόνια διαφορετικοί πληθυσμοί, με διαφορετικά ήθη, έθιμα και κουλτούρα. Οι βλάχοι από τα ορεινά της Πίνδου, οι κάτοικοι των μικρών όμορων χωριών κι αρκετοί μη ηπειρώτες. Ένα μικρό χωριό μέχρι το 1890 γίνεται κόμβος, σταυροδρόμι και οργανωμένος δήμος.

Σας παρουσιάζουμε λοιπόν ένα ακόμη ιστορικό έγγραφο από την Φιλιππιάδα. Είναι από εκείνες τις δύσκολες εποχές που δεν υπήρχαν Ευρωπαικά προγράμματα, δεν υπήρχε διαφθορά, αλλά ούτε και ικανός αριθμός υπαλλήλων που να στελεχώνουν τις υπηρεσίες.
Είναι μια λίστα που παρουσιάζει τους μόνιμους υπαλλήλους του δήμου μας κατά τον Φεβρουάριο του 1959. Μέσα στα ελάχιστα ονόματα, μόνο (3) υπαλλήλους είχε τότε ο δήμος, μπορεί να αναγνωρίσεται κάποιον δικό σας, συγγενή ή γνωστό σας.

Άλλες εποχές που δεν υπήρχαν ευτυχώς ή δυστυχώς δεκάδες υπάλληλοι και καταχρεωμένες δημοτικές επιχειρήσεις με άγνωστο αριθμό εργαζομένων.

Εν Φιλιππιάδι τη 25 Φεβρουαρίου του 1959

Δελτίον παρακολουθήσεως εξελίξεως προσωπικότητος

Η αλήθεια είναι ότι ψάχνοντας κανείς, βρίσκει απίθανα πράγματα. Όπως για παράδειγμα στο πρόσφατο ταξίδι μου στην γενέθλια πόλη μας. Αποφάσισα λοιπόν να κάνω μια βόλτα στην παιδόπολη και συγκεκριμένα να ψάξω τα κτίρια όπου άλλοτε έσφυζαν από ζωή.

Πρώτος σταθμός το εγκαταλελειμένο θέατρο. Ένα κομψοτέχνημα αρχιτεκτονικής, παρατημένο στον χρόνο. Κι όμως λές και το ρολόι έχει σταματήσει στην τελευταία παράσταση που δόθηκε εκεί. Η σκηνή πρέπει να πω ότι έχει μέχρι και υποβολέα, πράγμα σπάνιο ακόμη και για τα σημερινά θέατρα της αθήνας.

Μέσα στο θέατρο, στις αίθουσες του βεστιαρίου βρήκα λοιπόν σπάνια έγγραφα από τα αρχεία της παιδόπολης του Αγίου Αλεξάνδρου, όπως ονομαζόταν. Προχωρόντας στα υπόλοιπα κτίρια να σας τονίσω ότι βρήκα όλο το αρχείο «πεταμένο», διαλυμένο από την βροχή και τον χρόνο. Κανείς μα κανείς δεν σκέφτηκε να το κρατήσει. Και λέω κανείς γιατί η παιδόπολη και φύλακα έχει και παλαιότερα είχε γίνει αναπαλάιωση σε κάποια από τα κτίρια. Η εικόνα παντως θλιβερή! Σε όλα αυτά τα ανακατασεκυασμένα κτίρια, κάποιοι άθλιοι συμπατριώτες μας έχουν κάνει πλιάτσικο. Σας μιλώ ειλικρινά. Δεν έχουν αφήσει τίποτε. Κλιματιστικά, ηλεκτρικά ακόμη και τις πόρτες από τις ντουλάπες. Και υποτίθεται ότι είχαν επενδυθεί εκατομμύρια.

Σήμερα σας παρουσιάζουμε ένα από τα έγγραφα που βρήκαμε. Πρόκειται για την αξιολόγηση ενός νεαρού που «ζούσε» στην παιδόπολη. Αξίζει να διαβάσετε για ποια πράγματα τους βαθμολογούσαν εν έτη 1959...

Αν έχετε φωτό ή άλλα έγγραφα από τον ζηρό και την Φιλιππιάδα μην ντρέπεστε, στείλτε τα.

Ιστορικός Χάρτης του 1829!

(διπλό κλίκ πάνω στον χάρτη για μεγέθυνση)
Ένα ακόμη ιστορικό ντοκουμέντο έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Πρόκειται για ένα χάρτη που φυλλάσεται σε μουσείο της Βιέννης. Δημιουργήθηκε από τον Αυστριακό στρατό το 1829 και καταγράφει τα τουρκοκρατούμενα Βαλκάνια. Εμείς σας παρουσιάζουμε το κομμάτι του χάρτη που μας αφορά και που δείχνει την περιοχή μας. Είναι σημαντικός καθώς πληροφορούμαστε με στοιχεία πλέον ότι τουλάχιστον από τις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχαν τα χωριά, Παλιά Φιλιππιάδα και Ελευθεροχώρι. Για να αναφέρονται στον χάρτη, βγάζουμε το συμπέρασμα, ότι δεν επρόκειτο για μικρούς οικισμούς με πέντε , έξι καλύβες, αλλά πρέπει να είχε ικανό αριθμό κατοίκων εκείνη την περίοδο ώστε να αποτυπωθεί από τους χαρτογράφους του Αυστριακού στρατού.

Με τον χάρτη αυτό λύνεται και μια ιστορική ανακρίβεια. Πρίν από χρόνια ο σύλλογος Άγιος Βησσαρίων είχε εκδόσει ένα βιβλίο με την ιστοριά της πόλη μας. Μεγάλη προσπάθεια για τα δεδομένα της εποχής που στηριζόταν όμως σε προσωπικές αφηγήσεις και όχι σε επιστημονικά δεδομένα. Αναφέρεται λοιπόν στο πόνημα αυτό ότι το όνομα «Ελευθεροχώρι», είχε δωθεί μετά την δημιουργία της Νέας Φιλιππιάδας. Το ίδιο αναφέρεται και στην ιστοσελίδα http://1gym-filipp.pre.sch.gr/ του γυμνασίου της πόλης μας. Μια πολύ ωραία σελίδα από μαθητές και καθηγητές.Παραθέτουμε το κείμενο:

«Το όνομά του αποτελεί σύνθεση των λέξεων Ελεύθερο + χωριό. Το θεωρούσαν ελεύθερο ίσως γιατί ήταν τριγυρισμένο από πυκνή βλάστηση ώστε να είναι αθέατο στους διαβάτες. Η επικρατέστερη όμως υπόθεση είναι το όνομα να συνιστά μια αντίδραση των Ελλήνων στους Οθωμανούς. Οι τελευταίοι, όταν ίδρυσαν τον οικισμό της Νέας Φιλιππιάδας, δεν άφηναν τους Έλληνες να μείνουν στη νέα πολιτεία τους. Πήγαν, λοιπόν, στο διπλανό χωριό κι επειδή εκεί ζούσαν ελεύθεροι από την καταπίεση των Τούρκων, το ονόμασαν Ελεύθερο Χωριό»

Σύμφωνα με τον χάρτη λοιπόν, η ονομασία Ελευθεροχώρι, είναι προγενέστερη της Νέας Φιλιππιάδας, άρα δεν στέκουν οι παραπάνω απόψεις. Γινεται προσπάθεια να πάρουμε ένα αντίγραφο του χάρτη από το μουσείο της Βιέννης και ελπίζουμε να τα καταφέρουμε και να γίνει κτήμα των Φιλιππιαδωτών, εκεί όπου ανήκει. Και ποιός ξέρει ίσως να αποτελέσει ένα από τα εκθέματα του μουσείου της πόλης μας, ενός μουσείου που όλοι ονειρευόμαστε την ίδρυσή του.

Χρόνια Πολλά Μεσαίωνα!

Να ευχηθώ σε όλους Χρόνια Πολλά και πάνω από όλα υγεία. Δυστυχώς οι εικόνες που είδαμε από τηλεοράσεως με τον απαγχονισμό του Σαντάμ, δεν μας προσβάλουν απλώς αλλά μας κάνουν συνυπεύθυνους. Είναι απορίας άξιον γιατί επέτρεψαν να κινηματογραφηθεί η έτσι κι αλλιώς αποτρόπαια αυτή πράξη. Η κοινωνία των εθνών γύρισε χρόνια πίσω, όχι μόνο με αυτή την πράξη αλλά βεβαίως με τα όσα συμβαίνουν εδώ και αιώνες στις χώρες των αδυνάτων από τις «πολιτισμένες χώρες» των ισχυρών!
Να ευχηθώ προσωπικά χρόνια πολλά :στους bloggers από την Φιλιππιάδα και την Άρτα που θα γίνουμε φίλοι, στον Γιάννη, τον Στάθη, τον Σπύρο, τον φίλο μου wiz alex και σε όλους τους φίλους και συναδέλφους μου..

Πέθανε ο «νονός» της Soul

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών από οξεία πνευμονία ο "νονός της σόουλ", ο τραγουδιστής Τζέιμς Μπράουν που χαρακτήριζε τον εαυτό του ως τον σκληρότερα εργαζόμενο άνθρωπο στον κόσμο του θεάματος.
Ο τραγουδιστής που ήταν γνωστός και ως "Mr Dynamite" είναι υπεύθυνος για δύο βασικές τομές στην αμερικανική μαύρη μουσική. Για τη στροφή του ρυθμ εν μπλουζ στη σόουλ στα τέλη της δεκαετίας του '50, καθώς και για τη γέννηση του φανκ μέσα από τη σόουλ στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70.Μουσική που επηρέασε και ενέπνευσε μια νέα γενιά μαύρων μουσικών από τους οποίος γεννήθηκε η ραπ και το χιπ-χοπ. Η μεγάλη του επιτυχία "Say it Loud (I'm Black and I'm Proud)" έγινε ύμνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ταραγμένη δεκαετία του '60.
Στην καριέρα του είχε περισσότερα από 119 τσαρτς και ηχογράφησε τουλάχιστον 50 άλμπουμ. Για την προσφορά του στη μουσική τιμήθηκε το 1992 με το βραβείο Γκράμι. Δεν δίστασε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο στην ταινία "The Blues Brothers" στο ρόλο ενός μανιακού ιεροκήρυκα.
Ο Μπράουν, που μεγάλωσε μέσα στην απόλυτη φτώχεια, έχτισε και μια επιτυχημένη αυτοκρατορία και στις επιχειρήσεις με δεκάδες ραδιοφωνικούς σταθμούς και δική του εταιρία παραγωγής. Διέθετε ένα στόλο πολυτελών αυτοκινήτων και δικό του αεροπλάνο.
Κάθε δίσκος του την περίοδο 1960-77 έφτανε το τοπ-100. Ανάμεσα στις μεγάλες του επιτυχίες είναι τα τραγούδια: "Please, Please, Please," "Papa's Got a Brand New Bag," "I Got You (I Feel Good)" "Get Up (I feel like being a Sex Machine)" και το "It's a Man's World." Η τεράστια επιτυχία του "Living in America," το 1985 που ακουγόταν στην ταινία "Rocky IV," του έφερε μια νέα γενιά θαυμαστών και το πρώτο του βραβείο Γκράμι.
Μας άφησε τεράστια παρακαταθήκη που αξίζει να ερευνηθεί. Εμείς έχουμε αρκετά από τα άλμπουμ του νονού της σόουλ, δίσκους που πρέπει να μάθουν οι νεότεροι, καθώς έχουν σαμπλαριστεί από χιλιάδες νέους καλλιτέχνες. Ελπίζουμς στο μέλλον να καταφέρουμε να φτιάξουμε την ιστοσελίδα που ονειρευόμαστε με την Ιστορία της «μαύρης μουσικής».

Εντυπώσεις από την Φιλιππιάδα σε κείμενο του 1912

«Η προς Φιλιππιάδα οδός προβαίνουσα διέρχεται δια του Ελευθεροχωρίου οικουμένου υπό Χριστιανών εις 500 ανερχομένων και μετά 10 λεπτά άγει εις Φιλιππιάδα (Παλαιά και Νέα) υπό Χριστιανών και Τούρκων οικουμένην.
Η Φιλιππιάς εινε κέντρον εμπορικόν δύο επαρχιών της Λάκκας και του Λούρου, αίτινες περιλαμβάνουσι 70 χωριά και κώμας άπασας Ελληνικάς. Όλον το εμπόριον όθεν συγκεντρούνται ενταύθα. 70 διάφορα καταστήματα έχουσιν εγκατασταθεί οριστικώς. Πλήν 2-3 οθωμανικών και Εβραικών τα άλλα είνε Ελληνικά.
Η Φιλιππιάς έχει το ξενοδοχείον του ύπνου «το Σύνταγμα» μετ΄επιπλώσεως τελείας και καθαριότητος. Το κτίριον είνε νεόκτιστον μετά δωματίων ευρυχώρων και εγκαταστάσεως ασετιλίνης. Έχει δε και ικανά καφεία πέριξ της δενδροφυτευμένης πλατείας ως και εστιατόρια σχετικώς καθάρια.
Αι οδοί της Φιλιππιάδος ευρύτατοι. Δεξιά και αριστερά περιβόλια, και σεράγια Τούρκικα τα οποία προσδίδουσι χάριν εις την κωμόπολιν, ήτις υπό την Ελληνικήν διοίκησιν θα καταστή παράδεισος διαμονής........»

Είναι μόνο ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο Έλληνα περιηγητή για την πόλη μας. Στην διάθεσή μας υπάρχουν πάρα πολλά κείμενα και βιβλία τα οποία στο μέλλον αν υπάρχει και η διάθεση από τον Δήμο της πόλης θα δημοσιευτούν συνολικά.
Για την ιστορία, το ξενοδοχείο «το Σύνταγμα »που αναφέρεται στο παραπάνω κείμενο είναι αυτό που αποκαλούμε σήμερα «Χάνι Τσουμάνι» και το οποίο έχουμε εγκαταλείψει στην μοίρα του. Από την πλευρά μας θα διοργανώσουμε ημερίδες αλλά και συγκεντρώσεις και ελπίζουμε να έχουμε στο πλευρό μας την Δημοτική Αρχή, η οποία πρέπει να αφυπνιστεί.

Βρέθηκε το Οθωμανικό Κτηματολόγιο του 1897!

Είναι ίσως η σημαντικότερη ανακάλυψη για την πόλη της Φιλιππιάδας. Μετά από έρευνα πολλών ετών το συγκεκριμένο ντοκουμέντο βρέθηκε στα υπόγεια μιας υπηρεσίας, σε καλή κατάσταση, με 200 φύλλα, τρομερές λεπτομέρειες και γραμμένο στα Οθωμανικά. Πρέπει τώρα οι τοπικές αρχές να το αξιοποιήσουν.